دلهره بی موردی که باید با اقوام و دوستانتان مطرح کنید
——————————
به نظرم یکی از مشکلات اصلی رای دادن بعضی از افراد، اینه که میترسن بعدها برگه رای شناسنامه شون در استخدام شرکت ها، یا مثلا ثبت نام دانشگاه ها مورد بازبینی قرار بگیره، این توهم هم توسط بعضی از خارج نشینها دامن زده میشه و هم توسط خود نظام که نتیجه اش هم میشه بالابردن آمار شرکت کننده ها؛ به احتمال زیاد این دوره توسط نظام زیاد به این مساله دامن زده بشه.
اول – باید با دوستانمون و اطرافیانمون که میدونیم صرفا از این باباته که میخوان رای بدن، صحبت کنیم و بگیم که مثلا من نوعی نه در ثبت نام دانشگاه و نه در استخدام فلان شرکت دولتی تا به حال برگه رای شناسنامم رو به کسی نشون ندادم و کسی هم ازم نخواسته. گفتن همین میتونه خیلی موثر باشه.
دوم- باید به این دوستان بفهمونیم اگر درصد بالایی شرکت نکنند مثلا بالای 50 درصد شرکت نکنند اونوقت اصلا توی نوعی دیده نمیشی بین این همه آدم که بخوان رو تو زوم کنن.
( این عدد 50 درصد اصلا عدد دوری نیست، مثلا مجلس هفتم در تهران فقط 30 درصد شرکت کردند و در کل کشور هم حول و حول پنجاه و خورده ای)
سوم – با توجه به اینکه انتخابات رایانه ای هست، یعنی کد ملی شما ثبت میشود، لذا شاید این دلهره بیشتر باشد که عدم شرکت سوپیشینه برای طرف درست کند ولی باید به این دوستان گفت که اولا طبق بند اول تا به حال کسی ندیده که از شرکت کردن در انتخابات جهت ثبت نام در شرکت ها استفاده شود، دوما قرار نیست که برای همیشه انتخابات را تحریم کنیم و احتمال بسیار زیاد انتخابات ریاست جمهوری سال 92 شرکت خواهیم کرد، لذا عدم شرکت در همین یه دونه انتخابات هیچ مشکلی بوجود نخواهد آورد.
چهارم – اگر طرف دیگر خیلی محافظه کار بود، قرار بذاریم که این افراد به صورت واحد یه چیز خاصی بنویسنن بر روی برگه های رای، مثلا نام میرحسین موسوی را بنویسه یا اینکه نام فرد زندانی استان( یا شهرستان) خودش.
پ.ن: انتخابات حق مردم است، وظیفه هر نظامی هم هست که شرایط عادلانه و درست رو برای حضور همه فراهم کند
